Asyż (Włochy)

Asyż (Assisi) to sześciotysięczne miasto, rozwijające się od połowy XIX wieku, zwane stolicą nowego chrześcijaństwa. Leży na zachodnim zboczu góry Subasio. Otoczone jest z jednej strony wąwozem rzeki Tescio, a z drugiej równinami Umbrii.

Przed naszą erą w wiekach od IX do V ulokowana była tu wioska ludu italskiego (Umbrów). W późniejszym okresie panowali tu Etruskowie i Rzymianie. W III wieku naszej ery dotarło tu za sprawą świętego Ruina, biskupa i męczennika, chrześcijaństwo. Asyż przetrwał najazdy barbarzyńskie, a pod koniec XII wieku władzę nad miastem objęło Państwo Kościelne.

Najsłynniejszym miejscem w Asyżu jest Bazylika Papieska Świętego Franciszka (Basilica Papale di San Francesco).

W Asyżu urodził się święty Franciszek, biedaczyna, który został najważniejszym włoskim świętym i założycielem największego na świecie zakonu. Jego wciąż żywotne zgromadzenie nie przestaje prężnie funkcjonować. Zakon przeżywał wiele zmian, i tak z Zakonu Braci Mniejszych powstało wiele odgałęzień. Z ziemi tej pochodzi również założycielka zakonu sióstr Damianitek święta Klara.

Do Bazyliki Świętego Franciszka wchodzi się przez niższy z dwóch kościołów. Wejście prowadzi z placu dolnego. Nad pięknie ozdobionymi drzwiami widnieje napis: "Odpust zupełny codziennie na zawsze", który nadaje powagi i świętości temu miejscu. Przechodząc przez kaplicę św. Sebastiana, św. Katarzyny, św. Marcina, Niepokalanego Poczęcia, św. Marii Magdaleny, św. Antoniego i św. Stefana, podziwiamy przepiękne, malowane na ścianach, freski przedstawiające żywoty świętych. Mieszczą się tu dzieła wybitnych architektów i malarzy m.in. Gubbio, Bologna, Bartolo, San Francisco, Martini, Bonino, Giotto, Sermei. Następnie schodami w dół dochodzi się do grobu Świętego Franciszka. Bardzo prosty wystrój pomieszczenia sprzyja refleksji i modlitwie. Ciało świętego znajduje się w sarkofagu pod kamienną przykrywą. Po zwiedzeniu krypty docieramy schodami do transeptu, zdobionego freskami ucznia Giotta oraz samego artysty. Sklepienie przedstawia sceny, mające na celu unaocznić wartości, którymi kierował się Święty (czystość, ubóstwo, posłuszeństwo).

Kościół górny zbudowany został z białego kamienia w stylu gotyckim. Jego wnętrze zdobi wspaniały portal oraz cykl fresków w 28 obrazach przedstawiających życie Świętego Franciszka. Autorem jest Giotto, który obrazami rozsławił to miejsce na cały świat. Warto wejść również na teren zakonu, aby zobaczyć refektarz (wielki portyk), salę Kapituły i salę Papieską. Najbardziej okazale bryłę katedry widać zza trawnika, na którym widnieje gołąbek i napis PAX (POKÓJ).

Kościół Świętej Klary znajduje się na placu Santa Chiara. Świątynia została zbudowana na terenie poprzedniego kościoła San Giorgio, w którym było złożone ciało Świętego Franciszka od chwili jego śmierci aż do momentu przeniesienia do wielkiej Bazyliki. Wewnątrz znajduje się wyschnięte, poczerniałe ciało Świętej Klary oraz bizantyjski Krucyfiks, który przemówił do Franciszka i nakazał mu rozpoczęcie świętej misji naprawy i nawrócenia. Św. Klara była założycielką zakonu sióstr ubogich, będącego żeńskim odpowiednikiem zakonu franciszkanów.

Kościół Chiesa Nuova wybudowano na początku XVII wieku dokładnie w miejscu, gdzie znajdował się rodzinny dom św. Franciszka. Przed wejściem głównym po prawej stronie na niewielkim placu stoi pomnik rodziców Franciszka.

Centrum miasta to Plac Ratuszowy (Piazza del Comune), na którym wznosi się Ratusz (Palazzo dei Priori) siedziba administracji. Ponadto na placu stoi Świątynia Minerwy, obecnie kościół Santa Maria sopra Minerva. Obok świątyni wznosi się wieża na kwadratowym planie z Dzwonem Pochwalnym. Dzwon na Torre del Popolo ma wyryty tekst z "Pochwałą Stworzenia". Obok fontanny z 1762 roku znajduje się wejście na Mostra delle Arti e Mestrieri dell’Umbria (wystawa o sztuce i rzemiośle rejonu Umbrii).

Zamek Rocca Maggiore w Asyżu

Katedra, ulica i plac San Rufino w Asyżu

Bazylika Patriarchalna (Santa Maria degli Angeli), budowana od 1569 roku, mieści wewnątrz mały niezależny kościółek. Porcjunkula to kolebka ruchu franciszkańskiego. To w niej Święty Franciszek rozpoczął swoje nauki i obok niej zmarł. Dawniej w tej okolicy rósł las, a kościółek był kapliczką. Wychodząc z Bazyliki przechodzi się przez ogród, w którym mieści się pomnik Świętego z owieczką. To tu również rosną słynne róże bez kolców, w które według legendy Franciszek miał się rzucić.

Piękny Asyż

Autorzy zdjęć:

Marek Ciuła (marzec 2006 rok)
Łukasz Ciuła (kwiecień 2006 rok)